ในวันที่ต้องฝึกเขียน ยอ ยักษ์
แม่จับมือหนูเขียนก่อน แล้วค่อยให้เขียนเองเรื่อยๆ แล้วก็ฝึกในสมุดคัดไทย แต่มันยากเพราะตัวอักษรไทยเยอะเหลือเกิน มันต้องเขียนทุกวัน ใช้ทุกวันจึงจะจำได้
การฝึกเขียนไทย มีหัวเข้าหัวออก นักเรียนบางคนแยกไม่ได้ว่าหัวเข้าหัวออกเรียกยังไง เขียนยังไง การเขียนให้ติดเส้นล่างและเขียนให้เต็มเส้นบน เขียนครึ่งบรรทัด หางสั้นหางยาว บางตัวเลยบรรทัดข้างบน บางตัวเลยบรรทัดด้านล่าง บางตัวหัวแตก บางตัวหัวกลม บางตัวมีลูกสมุน ถ้าเขียนเป็นคำ มีสระซ้าย ขวา หน้า หลัง รายละเอียดมันเยอะจริงๆสำหรับเด็กน้อย แต่ถ้าเป็นเรื่องที่ทำทุกวัน ทำบ่อยๆ จะค่อยๆ ได้
ความท้าทายของยอ ยักษ์ ในการเรียนของลูกสาว คือ มันมีกี่หยัก ยักษ์มันหยักกี่หยัก หัวมันเข้าหรือหัวมันออก สับสนอยู่พักหนึ่ง แต่พอเขียนจริงๆ ก็ทำได้นะคะ
ประโยคสะดุดใจวันนี้
มินนา : หนูทำแล้วมันเยอะหยัก
แม่กก : หนูต้องเริ่มที่หัวมันให้ถูกจุด คิดก่อนว่าหัวมันจะไปทางไหนเข้าหรือออก มันเหมือนไม้หันอากาศ หรือสระอะนั้นแหละลูก แค่เราวางวันเฉียงๆหน่อย ไม่ตั้งไม่นอน มุมเฉียง แล้วก็ย้อนออกทางซ้ายให้กลายเป็นหยักตามเส้นเดิม แล้วก็ปล่อยให้มันไปในแบบที่มันต้องไป
มินนา : อ๋อ สระ อะ เฉียงๆ
แม่กก : ถ้าเรามีจุดเริ่มต้นที่ถูกต้อง เราจะไม่เสียเวลาวนหัวกลับแล้วไปในตำแหน่งต่อไปที่ต้องไปได้เลย ดังนั้น ฝึกเริ่มให้ถูก ให้กล้ามเนื้อจำ อะไรที่เริ่มถูกตั้งแต่ต้น มันจะไปได้สบายๆ ไม่ต้องกลับมาแก้ไข ไม่ต้องลบแล้วลบอีก เข้าใจไหมคะ
มินนา : เฮ้อ…จะพยายาม
