เรื่องเล่าจากการทำสวน

เรื่องเล่าจากการทำสวน

แม่ครับต้นมะลิที่มันเน่าตายถอนยากมากเลย นีโอหมดแรงแล้ว

เราสองแม่ลูกช่วยกันถอนรากถอนโคนมะลิที่แห้งเพื่อจะเตรียมห่มดิน ขึ้นสู่ฤดูกาลใหม่ ถอนกันอยู่สัก 20 นาที ปวดเมื่อยมือและหลังไปหมด ถุงมือก็ไม่ได้ใส่กัน มีโดนจิ้ม โดนบาดกันไปบ้าง ประโยคที่หลุดออกจากปากนีโอและทำให้แม่ชวนคิด คือ

“ถ้านีโอรู้แบบนี้ นีโอจะไม่ปล่อยให้มันแห้งตาย และหยั่งรากลึกขนาดนี้ เราดึงมันเท่าไหร่ ถอนมันเท่าไหร่ โยกมันเท่าไหร่ ก็ไม่ยอมออก ไม่เหมือนวัชพืชเล็กๆ รากน้อยๆ ออกง่ายมาก ถ้าเป็นแบบนี้ นีโอจะถอนมันออกตั้งแต่มันไม่ออกดอกแล้ว จะไม่ขี้เกียจและปล่อยมันตายแบบนี้ พอตายนึกว่าจะจบ ที่ไหนได้ รากลึกจริงๆ”

แม่ได้ทีคุยเปรียบเทียบ เนี๊ยะนีโอสมมุตินะรากเนี๊ยะ เหมือนอารมณ์ ความโกรธ ความโมโห ความขมขื่น ความเจ็บปวด การสงสารตัวเอง การไม่ให้อภัย ความน้อยใจ ความอยากเป็นที่ยอมรับ ความอยากให้คนเห็นคุณค่าในตัวเราในสิ่งที่เราทำ หรือความอะไรก็ตามที่ทำให้มันเป็นรากขัดขวางความสุขในการใช้ชีวิต หรือเป็นรากของแผลในใจ ใช้ชีวิตดีๆ ให้มีความสุขยาก นีโอต้องรีบถอนรากพวกนั้นออกเร็วๆนะ จะได้ใช้ชีวิตแบบปกติ สงบ และมีความสุข

แล้วจะดึงรากนั้นยังไงอะแม่
ง่ายนิดเดียว ให้อภัย ยกโทษ ไม่คิดมาก อย่าsensitive เว่อร์ๆ แต่ก็อย่าไม่sensitive เลย เอาพอดี
โอ้ย..ยิ่งใหญ่ มาเอารากมะลิออกกันก่อนแม่ เจ็บมือ